Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012

Κατανοώντας το Έργο

Επιτέλους, ήρθε η μέρα για μια ακόμα συνάντηση! Σ΄ αυτήν, παρατηρήθηκαν στυλιστικές αλλαγές, πειράγματα [εξαιτίας των προηγούμενων αναρτήσεων], καθώς και ένας ενθουσιασμός για την ανάγνωση του κειμένου. Και ναι! Έχουμε στα χέρια μας το πολυπόθητο κείμενο, έστω και σε ημιτελή μορφή. Αλλαγές θα γίνουν, βέβαια, στην πορεία, ενώ το φινάλε παραμένει ένα μυστήριο. Μετά από χαλαρωτικές ασκήσεις, τα άτομα της υποκριτικής ομάδας κάθισαν σε κύκλο κρατώντας το κείμενο, με τα άτομα της ομάδας των παρασκηνίων να παρακολουθούν την ανάγνωση και, κατά διαστήματα, να σχολιάζουν μεταξύ τους χαμηλόφωνα. Ήδη από την ανάγνωση –η οποία έγινε σύμφωνα με τη διανομή-, φάνηκε ότι κάποια άτομα έχουν πάθος με το ρόλο τους και προκάλεσαν πολύ θετικές εντυπώσεις με την απόδοση τους. Για την εμβάθυνση στο ρόλο τους, τους ζητήθηκε να σκιαγραφήσουν τις εντυπώσεις τους για το χαρακτήρα που θα υποδυθούν πάνω σε μια κόλλα χαρτί –με εικόνες, απλές λέξεις ή κι απλά αντιπροσωπευτικά χρώματα-. Με βάση αυτά, ξεκίνησε μια συζήτηση σχετικά με την ψυχοσύνθεση του κάθε χαρακτήρα και το ρόλο του καθενός στην πλοκή. Εκφράστηκαν πολλές απόψεις, οι οποίες γέννησαν νέες ιδέες για το κείμενο κι οδήγησαν στην αναθεώρηση κάποιων ρόλων –όπως αυτούς του Ντεφάρζ και των Λονδρέζων-. Παράλληλα με τις δραστηριότητες της υποκριτικής ομάδας, αυτή των παρασκηνίων –στη δομή της οποίας έγιναν κάποιες αλλαγές- εμπνεόταν και κρατούσε σημειώσεις για τα τεχνικά κομμάτια της παράστασης και για τις ασκήσεις που δόθηκαν.
Έτσι, ο χρόνος πέρασε πολύ γρήγορα, με τη συζήτηση να μην ολοκληρώνεται, κι ανανεώσαμε το ραντεβού μας για τη μεθεπόμενη Παρασκευή.

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2012

Συμβαίνουν επίσης ! Episode 2

TZIN TZIN TZIN Someone bring me that bottle of Gin !

Είχε κάπως φανταστεί υποθέτω η Δέσποινα τους ήρωες του Dickens εφόσον γράφει και το κείμενο η ίδια για να το ανεβάσουμε. Στα πολλά που έγιναν λοιπόν την περασμένη εβδομάδα συζητήσαμε και για το ρουχισμό των ηθοποιών... Η ομάδα ενδυματολογίας είχε μερικές προτάσεις - λουκούμια που ανέβασαν την πίεσή της ! Τζίν εδώ, δερμάτινο εκεί και Τσίπρας style παραπέρα ! Αυτά άκουγε η Δέσποινα καθώς σβούριζε στην αίθουσα να πάρει αέρα! Είχε φουντώσει και δέν την αφήναμε και να καπνίσει! Η ομάδα ενδυματολογίας όντως είχε τολμηρές ιδέες αν και κατασταλάξαμε ( fingers crossed ) σε κάτι πιο ουδέτερο / κλασσικό στο ντύσιμο.

Υπάρχει στόχος, υπάρχει όρεξη και δημιουργικότητα. Βudget δέν υπάρχει αλλά προχωράμε και θα καταφέρουμε το καλύτερο !

Συμβαίνουν επίσης ! Episode 1

"Σαν το μαλλί της Μαρίας ( της  Σκηνοθέτριάς μας ) αλλά λίγο πιο περιποιημένο" ήταν η απάντηση της μιας εκ των ενδυματολόγων-image maker της ομάδας στην ερώτηση ποιο χτένισμα προτείνουμε για τη "ΛΟΥΣΙ" ! Ακολούθησαν μερικά εγκεφαλικά από μέρους της Μαρίας τα οποία ήταν τελικώς ακίνδυνα καθώς και η ίδια πέθανε απ' τα γέλια όπως όλοι μας !

Και για τους δύσπιστους  ορίστε πώς έχει σήμερα το μαλλί της Μαρίας !






11/2/2012 Ένα απόγευμα στα λειβάδεια!

Αφού λοιπόν είχαμε δώσει ραντεβού στις 4 το απόγευμα Σαββάτου όλη σχεδόν η ομάδα μαζεύτηκε στο Σύλλογο Λειβαδιωτών Θεσσαλονικής "Γεωργάκης Ολύμπιος". Η συνάντηση ξεκίνησε αφού κάποιοι ήπιαμε ένα καφέ για να είμαστε δραστήριοι και έτοιμοι (νομίζω η παραγγελία ενός Balder " ένα Nes (χλιαρό όχι καμμένο το νερό) με μιαμιση κουταλιά καφέ-μιάμιση ζάχαρη περιποιημένο" σε 50άρη παλαιάς κοπης καφετζή θα μείνει ως ατάκα..
Στο δια ταύτα μετά από ένα παιχνίδι εμπιστοσύνης που απέδειξε τις αδυναμίες της ανθρώπινης μας φύσης, σχηματίσαμε με το μυαλό μας μια φανταστική χώρα, κράμα της προεπαναστατικής Γαλλίας και μιας ζοφερής μελλοντικής Ελλάδας και διαπιστώσαμε ότι τα χαρακτηριστικά της δυστοπικής εκείνης εποχής έχουν αρκετές ομοιότητες με τη σημερινή μας κατάσταση. Ανελευθερία λόγου,αβεβαιότητα,μετανάστευση , ακραίες αντιδράσεις, ΦΟΒΟΣ, προεπαναστατικό κλίμα.. Όλα αυτά απεικονίστηκαν με παραστατικό τρόπο μέσα από αυτοσχεδιασμούς που παρουσιάσαμε χωρισμέμοι σε μικρές ομάδες: μία παρέα που διαφωνεί για την κατάσταση γύρω τους και διαλύεται από την αστυνομία, ένας επαναστατικός πυρήνας που ρισκάρει τη ζωή του για να αφυπνίσει τους ανθρώπους, μια άλλη παρέα που αποφασίζει να διαλυθεί για να "βολευτεί" συνθέτουν την εικόνα των νέων της εποχής εκείνης. Στη συζήτηση που ακολούθησε μετά αναλύσαμε αυτά που είδαμε και συζητήσαμε πώς δένουν με την προεπαναστατική Γαλλία, ενώ προσπαθήσαμε να δούμε σε βάθος κάποιους χαρακτήρες του έργου και το ρόλο που θα διαδραματίσουν.
Στα αξιοσημείωτα του απογεύματος αυτού, η παρουσία του προέδρου του Συλλόγου Λειβαδιωτών, ο οποίος, καθηγητής πανεπιστημίου γαρ, εξέφρασε ενδιαφέρουσες απόψεις και συνέβαλλε στη συζήτηση με ουσιαστικές παρατηρήσεις....(¿!)
Αυτά και να είστε όλοι καλά και να αναμείνετε περαιτέρω ενημέρωση μας!

Η acting team

Και είμαστε μονάχα στην αρχή !

Τις εβδομάδες που πέρασαν, έγιναν πολλές ανακατατάξεις. Η ομάδα έσπασε σε δυο υπο-ομάδες –την υποκριτική και των παρασκηνίων-, οπότε και το πράγμα άρχισε να σοβαρεύει… Την Παρασκευή που πέρασε, η συνάντηση άρχισε με μια συζήτηση για το τεχνικό κομμάτι της παράστασης, κατά την οποία όλοι πήραμε μια ιδέα για τα αρχικά πλαίσια της παράστασης. Στα κοστούμια ακούστηκαν αρκετές ενδιαφέρουσες και τολμηρές προτάσεις, οι οποίες απορρίφθηκαν λόγω ενδυματολογικής λογοκρισίας, και, τελικά, προτιμήθηκαν περισσότερο συντηρητικές, σύμφωνες με το άχρονο στυλ της παράστασης. Στη μουσική αποφασίσαμε να δώσουμε έμφαση σε φυσικούς ήχους σε σχέση με μουσικά κομμάτια, ενώ τα σκηνικά να είναι απλά και μετατρέψιμα.
Αργότερα, η υποκριτική ομάδα ανέλαβε δράση. Όπως κάθε πρόβα, ξεκίνησε με ασκήσεις χαλάρωσης κι εμπιστοσύνης. Στη συνέχεια, δυο σκηνές του έργου –μια με τη Λούσι, τη Μις Προς και τους Ζακ, κι άλλη μια μόνο με τους Ζακ- προβαρίστηκαν, με διαφορετικές διανομές ανά φορά και με διαφορετικούς τρόπους, τόσο για να δέσουν περισσότερο τα παιδιά όσο και για να δούμε ποια εκδοχή ταιριάζει περισσότερο. Μερικοί είχαν άνεση χωρίς το κείμενο στα χέρια τους, ενώ άλλοι ήταν περισσότερο διστακτικοί. Ανάμεσα στα αγαπημένα στιγμιότυπα ήταν μια από τις εκδοχές των αγοριών –με το κείμενο να ‘σπάει’ σε συνθήματα- και μια από τις εκδοχές των κοριτσιών –όπου το κείμενο ‘κουτσομπολοποιήθηκε’ κι η τρίχα έγινε τριχιά-. Λόγω απεργίας του ΟΑΣΘ, η πρόβα αναγκαστικά τελείωσε νωρίτερα, αλλά μπορούμε να πούμε ότι το σύνολο της πρόβας ήταν πολύ καλό για πρώτη προσπάθεια.
Καλή μας αρχή, λοιπόν, και αναμείνατε περισσότερα!